Een kerst-update, 14 december 2011 –Agape Ministry Lae/PNG

Beste Vrienden,

Ja, zoiets moet het geweest zijn. Toen..... en nu? Het was een chaotische wereld toen met het Romeinse geweld en de Pax-Romana.

Nu een chaotische wereld met radicaal Islamitisch dreiging, met een economische tragedie, met op elke zes dominees in de VPK een atheist of agnost. Hier in PNG twee eerste ministers, twee kabinetten, twee hoofden van politie, bij ons in Lae een 3 maanden-declaratie van een fighting zone, een 'gevechts-terrein'. Het goede nieuws gedurende deze drie maanden een ban op alle verkoop van alcohol. Een droge kerst en jaarwisseling, als men het van alcohol moet hebben. Ook een Verenigde Naties, die zijn best doet de vrede te bewaren.....Iran, Pakistan..... Atoombommen....in handen van mensen wiens religieuze gedachtenleven op hol is geslagen.

Ik heb me de laatste tijd nogal bezig gehouden met de Shi-itische eschatologie. Griezelig gewoon. De president Ahmadinajad zit er vol van. In zijn laatste toespraak in de V.N. kwam dat ook duidelijk naar voren. Aan het eind van zijn toespraak was er een gebed: 'Allah, zend de Mahdi en Jezus Messias spoedig'. De Mahdi, ook wel de 12de Imam genoemd is de Heer van de eindtijd. Hij komt met de Muslim-Jezus, die alle Christenen zal bewegen zich te bekeren tot de islam. Als ze dat niet willen, zullen ze gedood worden.

Bovendien wordt het binnen deze beweging geloofd dat met de vernietiging van de kleine duivel (Israel) en de grote Satan (V.S.) de komst van de mahdi met zijn Jezus versneld zal worden......

Kerst, ja, de wereld heeft een Redder nodig. Die kleine baby daar in Bethlehem?

Hij kwam om te sterven. Een kerst zonder Goede Vrijdag en Pasen is gewoon een werelds-feest met alle commercie die daarmee gepaard gaat. We kunnen kerst niet loskoppelen van Zijn dood en opstanding, als we Jesjoea als onze Redder willen zien en accepteren.

Bekijk dit simpel plaatje. Kijk naar de baby. Zie je het kruis? Hij kwam om te sterven.

Daarom gaan we gewoon door met ons werk. Ons Agape-team doet fan-tastisch werk, ook nu tijdens het kers-seizoen. Morgenochtend komen ze weer bij elkaar in de Agape Drukkerij. Gebed, sharing and caring, bemoediging. En dan weer verder. Zoals broeder Nota dat doet. Hij geeft zich helemaal aan de gevangenis met al de mensen daarin. Groot enthousias-me als hij elke zondagochtend komt met zijn P.A. apparatuur. Draagbaar.

Hier zien we hem in actie. Niet alleen het evangelie, ook gewoon lichamelijke zorg. Hij is een ex-gevangenbewaarder met een medische opleiding. Eén van de gevangenen raakte zijn arm uit de kom tijdens een gevecht. Nota kreeg het voor elkaar de elboog weer in de kom te krijgen.

En dan de Blijde Bood-schap over de Redder! Eke zondag meer mensen. Wat heeft de wereld van vandaag die Redder nodig. En dat is dan mijn wens voor jullie allemaal. Dat Kerst weer geschreven kan worden met een hoofdletter. De Vader in Zijn onvoor-waardelijke Liefde heeft de Redder gezonden. We mogen hem danken en prijzen. En laat die Redder de eerste plaats krijgen en houden in onze levens.

En als de wereld ons bedreigt laten we denken aan de woorden van onze Redder in Johannes 16:33.

33 Ik heb dit gezegd opdat jullie vrede vinden bij mij. Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: ik heb de wereld overwonnen.'

Mag ik jullie allemaal een gezegende kersttijd toewensen, overgaand in 2012. In Zijn Liefde zijn we sterk, kunnen we doorgaan met elkaar te bemoedigen en sterken.

En dan denk ik ook aan financiele hulp. De Euro-toestand is pijnlijk voor ons. Mijn € 1100 per maand gaf me hier een bedrag van Kina 3,800 tot Kina 4000 op. Daar konden we het met ons groot huishouden redelijk goed van doen, met een gedeelte voor het Agape-werk. Nu krijg ik niet meer dan K2600 voor mijn pensioen. Gisteren is de Euro weer met een paar centen gezakt. Het wordt moeilijk om alles te bekostigen. De Euro 1500 die we van Hellendoorn mochten ontvangen hebben we moeten gebruiken om een nieuwe generator te kopen. We hebben dagelijks stroom-uitval die soms uren lang kan aanhouden. Ik kan dan niets doen, terwijl ik zo druk bezig ben met mijn computer werk. Ik wil alles goed klaar krijgen zodat ik in februari 2012 met de leerkrachten-opleiding kan beginnen. Die gaat zeker 7 maanden duren. Een maand per Agape-boek. De generator die door een goede vriend in Wenen voor ons was gekocht, heeft ons 400 uur stroom geleverd en gaf toen de geest. Het apparaat is not steeds in de werkplaats. Made in China.....

Als jullie ons met de kerst met een geld-geschenk willen verrassen, dan dank ik jullie bij voorbaat daarvoor van ganser harte. De vader Zegene jullie allen.

Wij blijven verbonden in Zijn Liefde. Laat het 'Uit het zicht, uit het hart' niet gaan spelen in onze kleiner wordende gemeenschap.

Mijn gegevens zijn.

Bank ABN-AMRO

Rekening 552014664

Naam: Johan F. van Bruggen

Vanuit het verre PNG, vanuit deze chaotische wereld een Liefde-groet.

Immanuel, en Hij heeft de wereld overwonnen.

Johan

Lieve vrienden en supporters,

Het is een wat donkere zondagochtend hier in Lae. Het zou wel eens regen kunnen worden, maar misschien komt straks de zon erbij. En die zullen we nodig hebben wil het werk vanavond op onze circkel kunnen doorgaan. Jullie kunnen een stukje van onze cirkel zien, buiten het hek van onze voortuin. Vlak buiten het hek zal Amos dan druk bezig zijn met ons apparaat dat alle muziek en het gesproken woord royaal zal ‘verspreiden’ tot in alle hoeken van onze Kaintiba cirkel.

Het is jullie vakantie-tijd en dat kunnen we goed merken hier. Geen emails. Geen bemoedigingen, die we best nodig hebben. Hier draait alles voort, z’n rustig gangetje, en soms ook heel onrustig.

De Agape-cursussen verspreiden zich, er komen er steeds meer. Het werk breidt zich uit. Gisteren hebben we 35 boeken verkocht tegen contante betaling, en dat is een klein wondertje hier.

Meestal geven we boeken uit, tegen de halve prijs of helemaal gratis. De armoede hier is grenzeloos. Het land, dat zo rijk zou kunnen zijn, is door corruptie een pauper-land geworden, met een heel rijke bovenlaag. De regering is in grote verwarring, nu de premier Michael Somare nu al 5 weken in Singapore is. Hij heeft daar drie hart operaties ondergaan en is nog steeds in ‘intensive care’. Hij is 75 jar oud en zijn vrouw en kinderen hebben besloten dat als hij herstelt, zijn politieke loopbaan voorbij zal zijn. En dus heeft zijn achterban zich gedegradeerd tot een stel ‘honden’ die vechten om een vette kluif. Geregeeerd wordt er dus nauwelijks.Wij gaan door met ons werk, zoals deze foto van onze overvolle drukkerij laat zien. Wat zijn de gezichten van de vrouwen hier veranderd, het Evangelie doet zijn machtig werk. Maar zo af en toe voelen we de pijn van de mensen in Tent City en we proberen zoveel mogelijk te helpen. We brengen het goede nieuws van God’s Liefde aan de mensen die om ons heen wonen. Het gevolg is dat er jongemensen die buiten de boot zijn gevallen, bij ons aan komen lopen. Onze zoon Samuel, brengt het evangelie in daden. We hebben weer een nieuwe bewoner, een jongeman met de mooie PNG naam Jaminen. Maar zijn leven is één brok narigheid. Hij kent zijn vader en moeder niet. Wat hij weet is dat zijn moeder van hem in verwachting raakte toen ze een heel korte relatie had met een man die uit een heel ander gebied van PNG afkomstig is. Zijn moeder liet hem achter bij wat famileden en verdween. Jaminen had het niet goed daar. De familie was hem liever kwijt dan rijk. Zo groeide hij op, geen school. Hij raakte aan de drank. Als hij dronken is, huilt hij en zegt dat hij er niet meer wil zijn. Eergisteren kwam hij ‘s avonds laat aan. Samuel gaf hem zijn bord met eten. Toen Jaminen beneden sliep, kwam Samuel naar boven. Hij had honger, zocht naar wat te eten. Oro, z’n moeder vertelde hem dat hij maar wat pannekoekjes moest bakken. Daar is Samuel goed in, en zo kreeg hij toch z’n buik vol. Het is mooi dat Samuel in praktijk brengt wat zijn moeder ook nu vanavond weer mondeling aan de mensen mag doorgeven, God’s Liefde.Een foto van onze premier, Michael Somare. Nu dus al vier weken lang in een groot ziekenhuis in Singapore. Dat zal al zeker Euro 200.000 gekost hebben. En wat moeten we dan maken van het volgende relaas: Een heel zieke man, David, familie van Oro. Een neefje van Oro brengt hem naar de kliniek. De zuster daar is niet vriendelijk. Junior, dat neefje, heeft maar K2.00 in zijn zak. En hij moet er 3 hebben voordat David geholpen kan worden.
De zuster ziet dat David heel ziek is, maar ze blijft bars en zegt kortaf dat ze eerste het volle bedrag moeten betalen om geholpen te kunnen worden. Junior en de zieke David verdwijnen. Met de bus terug naar Malahang waar ze beiden verblijven. Het laatste stuk moeten ze lopend afleggen, maar daar heeft David de kracht niet meer voor. Junioir draagt hem, zo over de schouder....... Als ze tenslotte het huis bereiken, is het lichaam van David stil........Hij is er niet meer. Overleden, omdat hij 1 kina oftewel 30 euro centen te kort kwam. Drie dagen later werd hij begraven.......Ja, de corruptie bedreigt de mensen hier van alle kanten. We missen John, iedereen mist hem. Zelfs de kleine Hette, net drie jaar. Vorige week zei hij tegen zijn moeder dat hij haar mobieltje wilde gebruiken. ‘Mi laik toktok wantaim John’, ‘‘ik wil met John praten’.De tranen schoten me in de ogen, zei Martha, toen Hette dat heel gewoon zei. Ze maakte er maar een smoesje van, ‘Hette, ik moet eerste een nieuwe kaart kopen, de ‘units’ zijn op.’ Maar nogmaals, het werk gaat door met veel enthousiasme. Ik ben druk in het kantoor, ook mijn mentor-taak eist tijd en energie. Maar ik blijf kracht ontvangen om door te gaan. En daar ben ik dankbaar voor. Geniet van de zomer en de vakantie. Blijf aan ons denken en voor ons bidden. We hebben dat gewoon nodig. Shalom! Johan.
Ps. Een foto gisteren genomen, gewoon vanaf de veranda. Nog zes weken, en dan we kunnen deze prachtige tros bananen oogsten en nuttigen!Ik maak er nog een zoekplaatje van.Kunnen jullie één geel donsig eendenjong vinden?

Het werk hier gaat onverdroten en enthousiast verder. Het is nog vroeg in de ochtend, net zes uur geweest. Over een paar uur begint de leerkrachten-opleiding die nu geleid wordt door mijn twee schoondochters, pastor Eric en mevr. Sintikec. Stuk voor stuk prachtige mensen aangeraakt door die Agape, God’s onvoorwaardelijke Liefde.

Ook de Agape-cursussen gaan bijzonder goed verder. Ik trek me steeds meer terug; ik concentreer me op het afschrijven van de leraren-handleidingen voor de 7 Agape-boeken en voor het mentoren van de leerkrachten. Ik voel me goed gezond, ik ben over mijn moeheid heen, die me de laatste tijd nogal eens in bed hield. Ik kan nu weer tot laat in de avond werken en ‘s morgens vroeg en monter weer op, uitziend naar het werk dat ik vandaag mag doen. Eerst deze update nog eens.

Wat de Bijbels betreft, waarvoor jullie zoveel gegeven hebben, die komen pas in juli vanuit Hongkong hier binnen. Ik heb twee dozen besteld, dat zijn dan 100 Bijbels. We gaan ze voor K20 verkopen. Zo kunnen we als de dozen leeg zijn dan toch nog een 3de doos kopen.

Er is één groep die alles, Bijbels en Agape-boeken gratis krijgt, en dat zijn de mensen die opgesloten zitten in de stads gevangenis hier. Sommigen van jullie zullen zich misschien herinneren hoe dit Agape-werk van de grond is gekomen. Ik schreef de boeken, maar in 2008 voelde ik al dat we een cursus nodig hadden om die boeken te introduceren. Maar ik wist niet hoe of wat, er kwam dus aanvankelijk niets van. In januari 2009 kwam die gedachte weer heel sterk bij me op, maar ook toen ontbrak het me aan leiding die me in de startblokken bracht. Totdat......in het midden van die maand een zekere meneer Nota op bezoek kwam. Ik kende hem niet. Hij stelde zich voor als ex-gevangenbewaarder. Hij kwam me om te vragen of ik een goede Bijbel-cursus wist. Hij wilde de gevangenen helpen met het Evangelie. En toen flapte het uit mijn mond, na een snelle blik op mijn kalender, dat we hier in de drukkerij op maandag 16 februari met de Agape-cursus van start gingen, en dat ik hem graag als eerste leerling zou willen verwelkomen. Nou daar was hij enorm blij mee, en zo begon het werk. Binnen twee weken zat de drukkerij vol.

En dit is een foto van afgelopen zondag. De heer Nota, die de hand schudt van Charley, een jonge-man vanuit het Markham gebied die in de dienst geleid door Nota zijn leven aan de Heer gaf. Nota heeft nu een groep van 21 gevangenen, waarmee hij de Agape-cursus begonnen is.

Ja, wat een prachtig gevolg van die ontmoeting in januari, 2009.

Tent-City bestaat uit een groot aantal cirkels. Wij wonen aan cirkel 13. Het is inderdaad een cirkel, een groot rond grasveld waar omheen huizen zijn gebouwd. De mensen hier aan onze cirkel weten natuurlijk dat onder ons huis een drukkerij is, waar elke dag mensen op afkomen om de cursussen te volgen. Maar nu worden al die mensen bij dat werk betrokken en ze vinden het heel mooi.

Hier zien we onze adoptie-zoon Amos, die ook onze technicus is met het apparaat, dat we dank zij jullie bijdragen konden kopen. Het is een prachtig apparaat met ingebouwde DVD en casette-recorder. Het is het Public Address systeem, draadloos dat heel veel mensen kan bereiken.

2½ week geleden zijn we ermee begonnen. Elke zondag- en donderdagavond geven we de boodschap van God’s onvoor-waardelijke liefde door. We staan daar dan niet als vertegen-woordigers van één kerk. Nee, we willen leden zijn van het Lichaam van Christus dat ge-vormd wordt door God’s Woord en Geest en dat bijeen wordt gehouden door Zijn Agape.

De mensen die komen luisteren, en dat zijn er elke avond weer meer, komen ook uit allerlei kerken, of zijn ‘kerkeloos’.

Hier zien we Heni, die afgelopen zondagavond de boodschap van God’s Liefde mocht brengen. Volkomen vrij en aangevuurd door Gods Geest mocht ze dit werk doen. Agape dreef haar. Ze zocht niet naar woorden, de woorden zochten haar en ze liet hen stromen. Het water dat Leven geeft.

Zoveel mensen staan met hun rug naar God toe, druk met wat hen ook maar bezig houdt. Ja, en dan kan Gods Liefde hen niet bereiken.

Ze staan ‘buiten-spel’. De eerste avond kwam een jongeman met dikke tranen op zijn wangen op Oro af. God’s Liefde had hem zo aangeraakt.

En nu is hij er elke avond bij.

Een RK vrouw kwam ons vertellen dat we dit werk elke avond zouden moe-ten doen. Het was zo bemoedigend. En dan te bedenken dat het mooiste nog moet komen.

We kregen een extra bedrag toegestuurd vanuit Wenen!! Daar hebben we een keyboard voor gekocht. We hebben een muzikant, een baptist, David geheten, die bijzonder muzikaal is. Hij kan allerlei instrumenten bespelen en hij heeft een prachtige tenor stem. Dat alleen al trekt mensen. Hijzelf is zo blij met de Agape-cursus. Het heeft hem een volledig nieuw uitzicht gegeven op het Evangelie. De man links op de foto hier boven is een RK, op wieletjes. Hij heeft zich opgegeven voor de Agape-cursus van volgend jaar.......

Overal zitten de mensen, ze hoeven zelfs hun huizen niet uit. De boodschap draagt zo ver, bedekt onze gehele cirkel en bereikt zelfs de buurt-cirkels. “Wanneer komen jullie bij ons?” wordt ons al gevraagd.

Ikzelf zit in mijn kantoor. Ik werk aan de handleidingen en ik luister. Af en toe moet ik stoppen. De boodschap grijpt me. Af en toe kan ik maar met moeite mijn tranen binnen houden. Ja, beste vrienden, dank zij jullie gebed en steun mogen we dit werk doen. En we hebben meer plannen. Het gaat allemaal weer wat kosten, maar met zoveel vrienden gaan we er tegenaan. Jullie gaan straks met vakantie. Misschien nog even aan ons denken voordat jullie gaan? Bedankt! God zegent jullie allemaal, en van ons allemaal de hartelijke groeten, en nogmaals bedankt! Shalom, Gods Liefde mag jullie sterken in voor- en tegenspoed. Tot een volgende update.

Johan

ABN-AMRO/552014664.

Lieve vrienden, kennisen, supporters......

Na de laatste afrekening, heb ik nog € 120 ontvangen voor Bijbels en vanuit Wenen € 340 voor het P.A. systeem. God is goed! We zijn nog veel meer van plan. Er gaan hier grote dingen gebeuren, maar daar wil ik het deze keer niet over hebben.

We hebben een bewogen en een gezegend week-end achter de rug na een spannende week. Laat ik het verhaal vertellen. Het is een PNG gebeuren, geworteld in de cultuur van dit land, waarmee ik ben opgegroeid, maar Nederland vreemd is. Ik neem aan dat jullie je af en toe wat verbijsterd voelen, maar dat mag. Het verhaal blijft er hetzelfde om en de goede afloop zal zijn doorwerking niet missen.

Een maand of 8 geleden kwam er een jongeman bij ons thuis. Hij heette John, ja gewoon John. Ik keek er niet van op, ons huis is een PNG-huis en bezoek is bijna een dagelijks gebeuren. Komt niet altijd te passe, als we zo druk bezig zijn, maar wachten is een kunst die de PNG-mensen aangeboren is.

John kwam en ging en kwam.....en tenslotte hoorde hij bij het gezin. Een bijzonder mens, dat was-ie. Niets-doen was er bij hem niet bij. Hij genoot van de kleinkinderen Amote en Hette en die twee kleintjes waren al spoedig gek op hem. ‘John is ziek’, werd me verteld. Daar keek ik van op, nam het niet ernstig, want John leek niet ziek. Hij was altijd bezig op een zeer nuttige manier. Hij fungeerde als babysitter, hij deed de grote afwas, beneden. Met staalwol kon hij met groot geduld en veel tijd de grote pannen waarin het voedsel op houtvuren gekookt wordt, en die dus na een week zwart zijn van roet, weer glanzend schoon schuren. Hij kookte, hij maakte cassave/bananen koekjes, die hij verkocht en zo ook voor zichzelf en voor anderen kon zorgen. Een zeer nuttig en plezierig mens. Ongeveer 25 jaren oud, niet getrouwd. Soms lag hij in de keuken en sliep, soms een hele dag.

‘Ja, hij is ziek.’

Ik nam het niet ernstig, de volgende dag was hij weer op de been en hielp Johan Jr. met het sjouwen van zware zakken koffiebonen.

Tot zaterdag 7 mei. Hij lag op zijn bed, hij kreunde van de pijn in zijn onderlichaam. Paracetamol, dat hielp even. De pijn kwam terug, sterker. Hij kon niet blijven liggen. Halfzittend was het te dragen.

Zondag, John was nergens, verging van de pijn. Naar de kliniek, hier vlakbij, gesloten, tenslotte was het zondag..........

Een auto gehuurd, naar het stadsziekenhuis, spoedafdeling. Twee zusters, geen dokter, en geen vriendelijkheid......

‘Ga naar jullie eigen kliniek!’

‘Die is gesloten.’

‘Wij kunnen jullie niet helpen, te veel zieken en geen dokters....’

Moeder Oro was er bij. Ze hield van John; hij zag in haar een echte moeder, die zeer bezorgd was.

‘Jullie moeten hem helpen!’

‘Geen tijd, ga naar buiten en wacht daar!’

‘Nee, we blijven hier, er komt een dokter’, verzekerde Oro.

In de middag kwam er een dokter. Keek niet naar John, dat leek een ernstig geval. Behandelde een paar patienten met grote wonden.

John kreunde van de pijn......

‘Dokter, u moet John helpen, hij is erg ziek!’, drong Oro aan.

‘Dat weet ik, maar hij moet wachten.’

Er stond een leeg bed in de spoedafdeling. Oro en anderen hielpen John op dat bed. Half-zittend en krachteloos in grote pijn lag/zat John op dat bed.

‘Dokter, help hem! Oro schreeuwde bijna.... Een veiligheidsman bij de deur keek naar haar.

De dokter ‘ontfermde’ zich over John. Hij ging aan de drip, dat ook een pijnbestrijdend middel bevatte. John zakte weg, toen de pijn afnam. Hij sliep. Die zondag kon hij niet drinken of eten, het slikken veroorzaakte zoveel pijn, dat hij dat niet meer kon doen.

John was in ‘veilige’ handen. Johan Jr. bleef bij hem waken en Oro kon naar huis, voor een welverdiende nachtrust.

Zondagmiddag was ze er weer. John lag no steeds aan de drip met minimum verzorging. Wat later brachten ze hem naar een zaal. In de middag kwam de pijn weer terug. Het pijnbestrijdingsmiddel werd niet meer toegediend, omdat hij van de spoedafdeling af was. Die zondagnacht blijf Oro bij hem. Soms sliep John even, maar de pijn schokte door zijn lichaam.

Zondagochtend, John werd wat rustiger. Oro merkte dat zij benen en armen koud aanvoelden. Ze zat heel dicht bij hem. John was de laatste weken zondags met andere familieleden naar de kerk geweest. Hij vond het bijzonder fijn.

Oro sprak met hem over Jezus; Zijn kostbaar werk aan het kruis, ook voor hem. John knikte. ‘Thank you Jesus’, zei hij duidelijk. ‘Ik ga naar hem toe...’ zei hij.

Toen begreep Oro dat John ging sterven. Ze hield van hem als van haar eigen kinderen. Ze vertelde over de eeuwige rust die Jezus voor hem had verdiend. Hij knikte, en glimlachte. ‘Thank you Jeus, thank you......’

‘Mammi, houdt mijn hand vast, terwijl ik naar Hem toe ga. Ik ga jullie verlaten.’ Oro lachtte door haar tranen heen. En met beide handen hield ze hem vast, totdat zijn hart ophield te kloppen.......

John was thuis gekomen. Er lag een prachtige glimlach op zijn gezicht. Zijn ogen lichtten op, voordat Oro die sloot. Dankjewel John voor alles wat je voor ons gedaan hebt......Dank U Jezus, U houdt John vast, terwijl ik hem nu loslaat....’

Vorige week maandag hoorde ik het gehele verhaal. John kwam vanuit een gebied (Menyamya) zo’n 400 km van Lae. Hij was met zijn ouders gekomen en twee broers. Hij was de middelbroer.

De vader zocht naar werk, en vond dat hier in de Middelbare School (Bumayong).

Het mocht het grote schoolterrein onderhouden. Zo had de familie een twee-wekelijks inkomen en dat hield hen gaande.

Maar er was nog een man, die die baan wilde hebben, afkomstig uit hetzelfde gebied. Hij kreeg het dus niet, en was kwaad..... Zo kwaad dat hij zwarte magie bedreef, die het hele gezin van John’s ouders zou treffen.

Kort op elkaar stierven John’s vader en moeder. Ze werden hier in Lae begraven. John was bang, vluchtte naar een eiland. Werd toch ziek en kwam terug. Zijn broer, Jakob, getrouwd met 5 kinderen, voelde zich ook niet goed. De jongste broer verstopte zich ergens aan de kust in een dorp. We zullen hem vinden. John kwam bij ons terecht......

Dinsdag lag zijn lichaam in het lijkenhuis. Ergens was er bij Oro de angst dat zijn mensen het ons kwalijk zouden nemen, dat hij bij ons overleden was. Dat is normaal zo in PNG. Compensatie moet dan geregeld worden......

Dinsdag kwam een vrij grote groep mensen ons terrein op lopen. John’s mensen. Zijn oom liep op Oro af. Hij had tranen in zijn ogen. ‘

‘Wat jullie voor John hebben gedaan is voor ons onbegrijpelijk. Wij komen uit een heel ander gebied. We zijn vreemden voor elkaar. John kwam bij jullie, en dat heeft hem helemaal veranderd. We kregen een nieuwe John, die ons vaak kwam opzoeken om ons te helpen. Zo kenden we hem niet. Hij was altijd weg, deed waar hij zin in had, leefde zijn eigen leventje.... En toen kwam hij bij jullie terecht, en jullie zorgden voor hem alsof hij jullie eigen kind was.....Dat is ons totaal vreemd. Mama, we zijn jullie zo dankbaar. Hij gaf haar een envelope. Laten we nu samen voor zijn begrafenis gaan zorgen.......

En zo gebeurde het. In de envelope zat K500. Oro kocht er een doodskist voor en mooi wit kleed als bedekking. Intussen ging de Agape-cursus door. De leerlingen en de aankomende leerkrachten werden er bij betrokken, ze wilden allemaal bij de begrafenis zijn in witte kleren, als teken van overwining naar de woorden van Jezus in het Johannes evangelie 11:25,

Maar Jezus zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven.
Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft.’

De Agape-leerkrachten bijna allemaal in het wit.

Klaar voor de dienst en begrafenis.

Ds. Erik spreekt over de Blijde Boodschap.

De doodskist op de achtergrond. Zo mag het.

Afgelopen Zaterdag, de begrafenis. De dienst werd gehouden hier vlakbij ons huis in de openlucht. Heel veel mensen. Domine Erik leidde de dienst. Zijn groep Agape-leerlingen zorgden voor heel speciale muziek. Bijzonder mooie stemmen, fantastisch gitaarspel. Zó muzikaal en zó vanuit het hart.

De bemoediging vanuit Johannes 11:25 was aangrijpend en ontroerend.

Agape was de bron. Mensen werden diep aangeraakt. Gods Geest was zo heel duidelijk aanwezig. Gods Geest en Woord, een hemels huwelijk, dat we als mensen zo vaak verbreken, en dan blijft er eigenlijk zo heel weinig over....

Een prachtige dienst, een kostbare afsluiting van John’s korte leven hier op aarde. In die tijd heeft John heel veel harten aangeraakt. Moeder Oro vertelde over de laatste momenten van John en haarzelf in het ziekenhuis, omsloten door het gordijn dat aangeeft dat een zieke stervende is. Diepe, diepe ontroering.........

Toen naar het kerkhof. Het graf was gegraven.

‘John is bij Jezus, in de kist liggen zijn oude kleren. Ze zullen weer terugkeren tot aarde, in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest’, en telkens wierp Erik een hand aarde op de kist. Onze huisbewoners hadden allemaal een bloem in de hand, geplukt in onze tuin.

‘Thank you John! En de bloemen vielen op de kist. Ook de kleintjes, Amote en Hette. Heel duidelijk waren hun stemmetjes, ‘Thank you uncle John!’

Wie kan dan zijn of haar tranen beheersen. Gelukkig is huilen in PNG geen enkel probleem. Je kunt huilen zoveel als je wilt, man of vrouw, het maakt geen verschil. En een doel-treffende therapie.....

A.s. Zondagavond hebben we een dienst hier voor ons huis. Voor het eerst wordt jullie gift in gebruik genomen. The Public Address System. De mensen beginnen nu te begrijpen wat Agape is. En ze willen meer. Er zullen velen komen. En zo heeft John’s sterven veel losgemaakt.

Zijn broer Jacob was hier gisteren. Met nog steeds tranen in de ogen. Moeder Oro zei, “Jacob, nu mag je mij als ‘moeder’ beschouwen. Je kunt altijd bij mij terecht. Als jullie het moeilijk hebben, kom. En wij komen naar jullie toe. Wij zijn geen vreemden voor elkaar, wij behoren samen tot God’s familie hier op aarde. En we zijn hier om elkaar te helpen.”

Jacob liet z’n tranen hun vrije loop. Hij heeft het wonder van Agape ontdekt. Spoedig zullen Heni en anderen Jacob opzoeken. Die vloek over hem en zijn broer zal verbroken worden. Dat heeft Jesjoea voor ons aan het kruis bewerkt, zoals Paulus zo duidelijk aangeeft in Galaten 3:13-14,

Maar Christus Jezus heeft ons vrijgekocht van deze vloek door voor ons te worden vervloekt,

want er staat geschreven:

‘Vervloekt is ieder mens die aan een paal hangt.’

Zo zouden door hem alle volken delen in de zegen van Abraham en zouden wij, zoals ons is beloofd,

door het geloof de Geest ontvangen.

Wij zijn ervan overtuigd dat die vloek verbroken gaat worden. Zo heeft het sterven van John heel veel losgemaakt. Er is een deur opengegaan, waardoor heel veel mensen hier in Tent City en daarbuiten in Lae gezegend zullen worden.

Daar laat ik het bij voor deze keer. Er gebeurt heel veel hier. Jullie voorbede en financiele bijdragen stellen ons in staat door te gaan. Heel hartelijk dank daarvoor. Bid voor mijn gezondheid. Er is nog zo veel te doen, en af en toe ontbreekt me de kracht.

Verbonden in Zijn Eeuwige Liefde. Johan

De familie bij het graf. Helemaal rechts moeder Oro met kleine Hette. Naast haar Jacob met zijn vrouw.

We mogen hen helpen naar lichaam en geest.

Tesamen verbonden in God’s wereldwijd gezin.

Johan F. van Bruggen. Adres P.O. Box 3676. Lae–411 Papua New Guinea

Email Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Bank ABN-AMRO Grotestraat Nijverdal

Rekening 552014664   Naam Rekening: Johan F. van Bruggen.   Tel. 675-4304817

Johan F. van Bruggen. Adres P.O. Box 3676. Lae–411 Papua New Guinea

Email Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Bank ABN-AMRO Grotestraat Nijverdal

Rekening 552014664   Naam Rekening: Johan F. van Bruggen.   Tel. 675-4304817

Lieve mensen, zomaar even een berichtje.

Een goede morgen gehad hier. De cursus is net afgelopen, een zeer enthousiaste groep leerlingen weer op weg naar huis. Een hoofd van een school is ook bij de leerlingen die dagelijks les krijgen van ouderling Erik. Hij heeft een sabbaths-jaar genomen om de Agape cursus te volgen. Hij wordt dan weer hoofd van een school dichtbij Lae, in de bergen. ‘Ik neem alle Godsdienst lessen en ik zal mijn leerlingen meenemen God’s Liefde in’, vertelde Dominik me net. Toen iedereen weg was ontdekte een nieuwe bloem, daar is hij, net genomen en nu op weg naar jullie toe.
 

Op weg naar Goede Vrijdag en Pasen. Daar is het rood van Goede Vrijdag. Het bloed voor ons gestort. En het geel van Pasen breekt door, de kleur van nieuw leven. Het Leven zal de dood overwinnen. God’s Agape verpakt in deze prachtige bloem.

En jullie blijven helpen, weer zijn er 2 x €50 op mijn rekening bijgeschreven.

En dan een gift van €250. Is dat niet fantstisch! Hartelijk dank.

Jullie krijgen een prachtig week-end. Geniet ervan!

Verbonden in zijn trouw en geborgenheid.

Johan.